Θα μπορούσε να είναι σύντομο ανέκδοτο, αλλά είναι μια ακόμα απτή πραγματικότητα στην Ελλάδα της «φιλοευρωπαϊκής» κυβέρνησης του νόμου, της τάξης και του μνημονίου. Σε διάστημα λιγότερο από μήνα δυο αντιρρησίες συνείδησης (ο Νίκος Καρανίκας κι ο Μπάμπης Ακριβόπουλος) οδηγήθηκαν με τη διαδικασία του αυτόφωρου σε στρατοδικεία αποτελώντας έτσι τους πρώτους κρατούμενους συνείδησης, σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό της Διεθνούς Αμνηστίας, στα τελευταία έτη (άλλωστε εδώ και δεκαετίες οι κρατούμενοι συνείδησης στην Ελλάδα είναι σχεδόν αποκλειστικά αντιρρησίες). Το «αδίκημα» που οδήγησε στην κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού είναι αυτό της ανυποταξίας στη στρατιωτική θητεία που εκτός από διαρκές (δεν μπορώ να μην θυμίσω ότι της επτάχρονης δικτατορίας ήταν «στιγμιαίο»), είναι επαναλαμβανόμενο (παραβιάζοντας κατάφωρα την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) και… αυτόφωρο (ακόμη κι ενάντια στα εγχειρίδια του στρατιωτικού ποινικού δικαίου).
